Architektura jest obietnicą szczęścia. Podobnie jak inne towary, od dietetycznego jogurtu po nową zmywarkę, odwołuje się ona do marzeń, prawdziwych lub zapożyczonych potrzeb, tradycji, aspiracji bądź chęci ucieczki w przyszłość. Architektura ma czynić życie łatwiejszym, piękniejszym i wygodniejszym. Ma być dla jej użytkowników - konsumentów znakiem statusu społecznego oraz manifestacją idei.
Dwadzieścia lat przemian, od zdewaluowanego socjalizmu po nowe społeczeństwo obywatelskie, pokazały, że po okresie imperatywu masowej konsumpcji w imię stania się społeczeństwem Zachodu, przyszedł czas sublimacji potrzeb i zwiększonej refleksji przeciętnego zjadacza architektury. Wierzymy, że nasze społeczeństwo staje się coraz bardziej świadome, a co za tym idzie, będzie wymagało coraz bardziej wyrafinowanych wabików, nie tylko w przestrzeni prywatnej, ale również w skali lokalnych wspólnot i przestrzeni publicznej. Chcemy opowiedzieć o dwudziestu latach dojrzewania do świadomej konsumpcji i poszerzeniu się horyzontu zainteresowań Polaków ze sfery ekonomicznego zawłaszczenia do przestrzeni nowej wspólnotowości.
W dwóch ladach chłodniczych przywodzących na myśl estetykę garmażerii obejrzymy kolekcję konsumpcyjnych marzeń Polaków. Zostaną pokazane dokumenty filmowe ilustrujące poszerzajacy się katalog masowych marzeń dotyczące ewolucji przestrzeni prywatnej i publicznej. Pokazane zostaną przewartościowania związane z potrzebą bezpieczeństwa, własnością, szczęściem, zdrowym życiem, czasem i pięknem.
Parafrazując "Jasia i Małgosię", chcemy pokazać czas od głodu porzuconych w lesie dzieci, poprzez zachłanne jedzenie, aż do momentu, w którym dzieci zaczynają rozumieć naturę "Chatki z Piernika" przygotowując się do wrzucenia czarownicy do ognia.
Pawilon z piernika to tysiące sztuk tradycyjnych pierników toruńskich w kształcie serca wiszących w przestrzeni ekspozycyjnej na obrysie 4x12m. Struktura zbudowana z 4 warstw po 12 tyś. szt. podwieszonych na linkach, w 120 rzędach. 50% to pierniki glazurowane, 20% to pierniki naturalne, 30% to pierniki w czekoladzie (fabrycznie pakowane w celofan). Różne rodzaje pierników zostaną równomiernie rozlożone po całej powierzchni instalacji. System montażu pierników do linek umożliwi uzupelnianie ciastek w trakcie trwania instalacji w zależności od potrzeb. Chcemy, aby efekt zjadania architektury był widoczny, jednak instalacja nie powinna zniknąć w ciągu kilku dni. Waga początkowa podwieszonej struktutry: 980kg. Podkonstrukcję stanowią dzwigary aluminowe - trawersy systemu scenicznego do montowania dekoracji i zabudów scen przenośnych. Wstępnie zmontowany ruszt poziomy razem z wyslaniającym go sufitem podwieszonym z płyt kartonowo-gipsowych perforowanych na siatce 10x10cm zostanie wciagniety wciagarkami na czterech słupach, następnie rozparty i zakotwiony o ściany pawilonu. Po podwieszeniu i zakotwieniu podkonstrukcji słupy zostaną usunięte, a wysłonięta podkonstrukcja będzie niewidoczna dla zwiedzajacych.
Chatka złożona z tysięcy jadalnych pierników zostanie zjedzona przez zwiedzających. "Obiekt marzeń" zostanie skonsumowany, a ślady po nim stworzą pole do interpretacji na temat kondycji współczesnej architektury.
Scenariusz wystawy w Polskim Pawilonie na 12. Międzynarodowej Wystawie Architektury w Wenecji w 2010 r.
Kurator: Sarmen Beglarian
Projekt: grupa projektowa Centrala
designers' task force










































































